kuran.tc

Halis ECE

İslâm hukukunun asli kaynaklarından ilki:

KUR’ÂN–I KERİM

Fıkıh usûlüne dâir ilimler ıstılâhında, “Kitap” adıyla da anılan Kur’ân-ı Kerim’in târifi şöyledir:

“Allah Teâlâ’dan Hz. Muhammed’e (s.a.v.) Arapça olarak indirilmiş, ondan bize tevâtür(1) yoluyla nakledilmiş, Mushaflar’da yazılı, okunması ile ibâdet edilen, beşerin benzerini getirmekten âciz kaldığı, Fâtiha sûresi ile başlayıp Nâs sûresi ile sona eren nazm-ı İlâhî’dir.”

Halis ECE

İMANIN ÜÇÜNCÜ ŞARTI 

Kitaplara inanmak 

SEMAVÎ KİTAPLAR

Kur’ân-ı Kerim’de pek çok gerçek kıssa ve hâdise tasvir yoluyla anlatılmaktadır. Biz bunlardan “Tûfan” kıssasını nakletmek istiyoruz.

Biliidiği gibi Nûh Peygamber (a.s.), çağırdığı hak dine katılmayı reddeden kimseleri terkederek, Allâh’ın emriyle yaptığı gemisine, kendisine inananlarla birlikte biner. Ne çare ki, dâvetini kabul etmeyenler arasında bir oğlu ve hanımı da vardır. Dilerseniz hâdisenin safahâtını Kur’an’dan dinleyelim:

MÜTEŞÂBİH NE DEMEKTİR VE MÜTEŞÂBİH ÂYETLER HANGİLERİDİR?

Müteşâbih kelimesi lisâniyat/dilbilgisi bakımından (etimolojik olarak) Arapça “şebih” lafzından meydana gelmiştir. Şebih, renk adalet ve zulüm gibi keyfiyet-vasıf-mahiyet (nitelik) yönünden çeşitli benzeşmeler için kullanılır. İki şeyin aynı seviyede benzeşmelerine “teşâbüh”, fark edilemeyecek şekilde keyfiyet bakımından birbirine benzeyen şeylere de “müteşâbih” denir.(1)

Kur’ân-ı Kerim insanlara mukayese yani karşılaştırma yapabilme imkânı verecek bir üslûp ile inzâl buyurulmuştur. Meselâ, bu âyetlerden birkaçını ele alalım... Oralarda, gerek cehennem ve gerekse cennet ehlinin hâlleri şöyle beyân olunmaktadır:

“O inkâr edenler, bölükler hâlinde cehenneme sürülürler. Oraya geldikleri zaman, (cehennemin) kapıları açılır, bekçileri onlara;

— Size içinizden Rabb’inizin âyetlerini okuyan ve bu güne kavuşacağınızı ihtâr eden peygamberler gelmedi mi? derler. Onlar da,

Fıkıh usûlüne dâir ilimler ıstılâhında, “Kitap” adıyla da anılan Kur’ân-ı Kerim’in târifi şöyledir:

“Allah Teâlâ’dan Hz. Muhammed’e (s.a.v.) Arapça olarak indirilmiş, ondan bize tevâtür(1) yoluyla nakledilmiş, Mushaflar’da yazılı, okunması ile ibâdet edilen, beşerin benzerini getirmekten âciz kaldığı, Fâtiha sûresi ile başlayıp Nâs sûresi ile sona eren nazm-ı İlâhî’dir.”

Lûgat mânâsı itibariyle tasvîr, “bir şeye şekil vermek, bir şeyin resmini yapmak veya fotoğrafını çekmek” demektir. Tasvîr’in İslâmî ilimlerdeki mânâsı ise, “Kur’ân’ın kendine hâs üslûbu içerisinde eşya ve hâdiseleri, sanki elle tutulur, gözle görülür bir manzara içerisinde insanlara takdim ediş tarzı”dır.

Kur’ân-ı Kerim’de muhtelif tasvîrler vardır. Dilerseniz bunlardan “darb-ı mesel”le olan tasviri ele alalım.

Kur’an-ı Kerim, mücerred mânâları tasvir ettiği gibi, rûhî ve mânevî vaziyet ve halleri de tasvir etmiştir.

Bu hususa misâl teşkil eden âyet; bir olan Allâh’ı bırakarak şirke sapan, kalbindeki vahdet nûrunu dağıtan, hidâyet ve sapıklık arasında şaşkına dönen bir kimsenin hâlet-i rûhiyesini tasvir etmektedir. Âyet meâlen şöyledir:

Halis ECE, mollacami.com

Kur’ân-ı Kerim'in; müşâhede, keşif ve melekûtun zuhûru ile olan fehmine (bâtınî-tasavvufî mânâsını anlamaya), kendinde şu hasletlerden biri bulunan kul, muvaffak olamaz. O hasletler şunlardır:

– Çok az da olsa bid‘atle amel etmek,

– Günah işlemekte ısrar etmek,

– Kalbinde kibir bulunmak,

– Hevâsının (nefsanî arzularının) kalbine yerleşmesi ve ona meyilli olması,

– Dünya muhabbeti içinde bulunması,

– Îmân-ı hakikiye sahip olmayıp, yakîninin zayıf olması, (sûrî îmandan öte geçememesi),