kuran.tc

Kıymetli Okuyucularım!

Bir eğitim dönemi daha sona erdi. Çocuklarımız bir süre tatil yapacaklar. Bazı anne-babalar çocuklarını yaz okullarına, yüzme vb. kurslara gönderecekler. Tabii ki çocuklarının okuldaki eğitimlerine ilave olarak çeşitli dallarda gelişmesi için bunu yapacaklar. Ancak bunun yanında Müslüman bir anne ve babanın evladına karşı olan görevlerinden en önemlisi Kur’ân-ı Kerim’i okumasını öğretmektir.

Ümmeti olmakla şeref duyduğumuz Peygamberimiz Hz. Muhammed Mustafa (s.a.v.) bir hadis-i Şeriflerinde şöyle buyurmuştur:

"Hiçbir peygamber yoktur ki, insanların kendisine inanmasına vesile teşkil eden (bir mucize) verilmiş olmasın. Şüphesiz ki, bana verilen (en büyük) harika, Allah’ın bana vahyettiği Kur’an’dır. Umarım ki ben, kıyamet gününde bütün peygamberlerin en çok ümmetlisi bulunayım."

Hadis-i şeriften de anlaşılacağı üzere her peygambere, zamanına göre çeşitli mucizeler ihsan olunmuştur. Peygamberimiz zamanında edebiyatın revaçta olduğu bilinen bir gerçektir. İşte böyle bir zamanda gelen peygamberin mucizesi de bu cinsten idi. Böylece Cenab-ı Hak, Rasülünün peygamberliğinin hak olduğuna en büyük delil olmak üzere Kur’ân mucizesini verdi. Bu hususta Kur’ân-ı Kerim meydan okudu ve şöyle buyurdu:

"De ki: Andolsun, insanlar ve cinler şu Kur’ân’ın bir benzerini getirebilmeleri için bir araya toplansa, birbirlerine yardımcı da olsalar, yine O’nun benzerini getiremezler." (İsrâ, 88)

Onun içindir ki her Müslüman, Kur’ân-ı Kerim’in Allah’ın kelamı olduğunu bilmeli ve tecvid kaidelerine uygun olarak yanlışsız okumalı ve çocuklarına da aynı şekilde öğretmelidir.

Kur’ân okumayı bilmeyen kimse; içinde ışık yanmayan,bir ses işitilmeyen, sıvaları dökük, çatısı çökük ve harap olmuş bir ev gibidir.

İnsan dünya menfaatleriyle ilgiliolarak pek çok şey öğrenir. Kur’an okumayı öğrenmek, bizim Müslüman olmamızla ilgilidir. Onu okuyamaz isek namazımızı nasıl kılacağız? Bu sebepledir ki, Rasülüllah Efendimiz;

"Sizin hayırlınız, Kur’ân’ı öğrenen ve öğretendir" buyurmuştur. (Kütüb-i Site Ter. C.16 s.540)

Bilebiliyorsa bu görevi bizzat kendisi yapar, kendisi öğretir. Yok, değilse ehil kişilerden kitabımızı okumayı öğrenmesini temin etmelidir.
Bu iş için öğrenme çağı geldiğinde senenin belli bir zamanını beklememekle birlikte günümüz eğitim şartları da göz önünde bulundurularak yaz dönemlerinin daha çok tercih edildiği de bir gerçektir.

Eğer biz çocuklarımıza öğrenme çağı geldiğinde kitabımız Hz. Kur’ân-ı okumasını öğretirsek, onlara karşı olan vazifelerimizin en önemlisini yerine getirmiş oluruz. Çünkü yüce dinimiz ve onu bizlere tebliğ eden Peygamber Efendimiz bizlerin çocuklarımıza karşı olan vazifelerimizi tayin ve tesbit etmiştir. Efendimiz bir hadis-i şeriflerinde bu vazifelerden üç tanesini:
"Peygamber sevgisini aşılamak, Peygamberin ehl-i beytini sevdirmek ve Kitabı (Kur’ân-ı Kerim’i) okumasını öğretmek" diye saymıştır.

Bu işi teşvik için de hem evladını okutan anne ve babalara, hem de okuyan çocuklarına çok büyük sevap ve mükâfat verileceğini müjdelemiştir. Aşağıda bu örneklerden birisini sizlerle paylaşmak istiyorum.

ÇOCUĞU BESMELE ÖĞRENİNCE AFFEDİLDİ

İsa (a.s) bir yolculukta mezarlıktan geçerken, azap meleklerinin bir mevtaya azap ettiklerini gördü. Seyahatinden dönüşte aynı kabirde, rahmet meleklerinin nurdan tabaklar ile o müminin yanında olduğunu görünce hayretler içinde kaldı. İki rekat namaz kılıp dua ederek işin sırrını öğrenmeyi niyaz etti.

Hz. Allah ona şöyle vahyetti: Ya İsa! Kulum dünyadaki isyanı sebebiyle kabir azabı çekiyordu; öldüğünde hanımı hamileydi. Çocuğu dünyaya geldi, büyüdü. Annesi onu okumaya gönderdi, hocası "Bismillâhirrahmanirrahim" demeyi öğretti.
"Çocuğu yeryüzünde benim ismimi zikrederken kabirde babasına azap etmekten haya ettim ve onu bağışladım." Buyurdu (Tefciru’t-Tensim Terc. S,35)

Hoca küçük çocuğa "Bismillâhirrahmanirrahim" demesini öğrettiğinde, besmele bereketi ile cehennemden bir berat çocuğa, bir berat anne ve babasına, bir beratta hocasına verilir. (Tefciru’t-Tensim Terc. S,26)